10 jaar Brede Welvaart onderzoek in de regio: welke lessen hebben we geleerd?

Hoe maak je het begrip brede welvaart concreet en tastbaar in de praktijk? 

Het afgelopen decennium heeft het begrip “brede welvaart” zijn intrede gedaan in het economische en politieke domein en is in rap tempo omarmd. In bijna elke beleidsnota is tegenwoordig de ambitie opgenomen om bij te dragen aan brede welvaart. Maar zodra je verder kijkt naar wat hiermee precies wordt bedoeld, dan wordt het al snel vaag. Dit voedt een gevoel van onbehagen. Als ambitie is brede welvaart een mooie begrip, één waar je niet op tegen kan zijn, maar hoe voorkom je dat het bij lege woorden blijft?

Dit gevoel van onbehagen wordt versterkt in het huidige tijdperk waarin, mede door de nieuwe informatietechnologie, in toenemende mate sprake is van een ontkoppeling met het tastbare. De ontkoppeling met het tastbare maakt het mogelijk om “efficiënt” te werken, maar heeft als nadeel dat de interactie (en daarmee een directe feedback-loop) ontbreekt, waardoor ongewenste neveneffecten niet worden ‘gevoeld’. Hierdoor kan het (onbedoeld) een eigen leven gaan leiden. Zo kan het dat dat er geïnvesteerd wordt in een activiteit die winstgevend is maar in de breedte weinig toevoegt, of zelfs schadelijk is, voor mens en maatschappij.

In dit licht past bijvoorbeeld ook de bijdrage van Kim Putters vanuit de SER die pleit voor een brede welvaartsvisie als kompas, voor een koers naar voorspoed voor iedereen. De hamvraag is: maar hoe doe je dat? Hoe maak je het werken aan brede welvaart concreet en tastbaar?